โอตากิ'ตูน[4][ช่][อ][ง]และมากกว่า4ช่อง

สวัสดีค่า

ดองไปนานมากมาย...

วันนี้เอาทริปที่ไปญี่ปุ่นมาเล่าให้ฟังกันค่า

เริ่มแรกเลยงับ...

วันที่ 7 พฤษภาคม เวลา 23.25...

โอตากิกะคณะทัวร์ก็ออกจากสนามบินสุวรรณภูมิ

บนเครื่องบินนั่นเอง

เด็ก : "ป๊า!!...เครื่องบินตก!!!"

โอตากิ : ฉิบฉ่อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ตายที่ญี่ปุ่นหรือประเทศไทยไม่ได้หรืองัยฟระ...

ทำไมต้องมาตายกลางมหาสมุทรแปซิฟิก!!!

เด็ก : "....หยิบให้ผมหน่อย..."

โอตากิ : "=A="

ป๋าของเด็ก : "เดี๋ยวขอพี่เค้าใหม่ก็ได้ลูก...">>รู้นะว่าป๋าก้มไม่ลง..ติดพุง = =

โอตากิ : "=A="

ไฟนอลเดสติเนชั่นตามหลอกหลอนนนนนนนนนนน

ที่แท้มันคิอโมเดลเครื่องบินฮะ...ที่แจกให้เด็กเล่นบนเครื่อง

ดีนะที่เที่ยวบินนี้ไม่ค่อยมีคนไทย เลยฟังที่น้องเค้าแหกปากไม่ออกกัน

ไม่งั้ยแตกตื่นกันทั้งลำแน่

... 4 ชั่วโมง 50 นาทีบนเครื่องบิน

ตอนแรกเคยไปแมกซิมั่ม 2 ชั่วโมงค่ะ ไปฮ่องกง

สนุกดี ตื่นเต้นดี ชอบอยู่บนเครื่องบิน

แต่ครั้งนี้..ไม่ไหว!!!

นอนไม่หลับ!! ตาค้างยัน 6 โมงเช้า

แถมยังอึดอัดยังงัยไม่รู้ด้วย รู้สึกอากาศหายใจไม่ค่อยสะดวก

โอตากิไม่ได้เป็นคนเดียวค่ะ หลังจากลงจากเครื่อง คนในทัวร์ก็บ่นๆกัน

โอตากิเลยตัดสินใจดูหนัง....หนังบนเครื่องก็มี20 เรื่องให้เลือก

มี The Prestige ด้วย...เรื่องนี้กำลังชอบพอดี

แต่...พากษ์ญี่ปุ่น...ฟังขำๆ...ดูไม่รู้เรื่องเว้ย

เปลี่ยนไปเล่นเกม..เจ้าจอยเกมก็กดไม่ค่อยจะติด

สุดท้าย เลยจบที่การนั่งฟังเพลงค่ะ

มีเพลงบางเพลงที่เพื่อนเคยส่งมาให้ฟังด้วย เห็นว่าเป็นเพลงฮิตตอนนี้ที่ญี่ปุ่นพอดี

....

วันที่ 8 พฤษภาคม 2550

เวลา 6. 25 น....(เวลาญี่ปุ่นเร็วกว่าไทย 2 ชั่วโมงเป๊ะๆ)

ก็ถึงสนามบินโอซาก้างับ

ก้าวแรกจากสนามบินก็ประทับใจมากๆ

เพราะอากาศเย็นได้ใจ!

พอขึ้นรถทัวร์...ก็หลับฮะ = =

หลังจากตาค้างครบรอบ 24 ชั่วโมง..เหนื่อยมากมาย

........................

พอถึงเกียวโต...

วัดแรก...วัดคิโยมิซึ หรือวัดน้ำใสโอตากิก็ถูกปลุกงับ

สาดรูปก่อนเลยละกัน

ลูกทัวร์กรุ๊ปโอตากิ..ขวาสุดเป็นพี่ไกด์...แอบติ้งนิดๆ

ทุกวัดบันไดเยอะมากๆๆๆๆ...

 

 

ที่นี่จะมีน้ำ 3 สายไหลลงมางับ

เป็นอะไรบ้างจำไม่ได้

(เพราะหลับนั่นหล่ะงับ = =" แอบเคืองตัวเองเหมือนกัน)

แต่ละสายจะให้พรไม่เหมือนกัน จะมีความรัก สุขภาพ และความสำเร็จฮะ

ไอเราหลับๆตื่นๆ ขึ้นไปดื่มได้สองสายก็ลงมาละ ไม่รู้ว่าสายอะไรบ้าง

ระหว่างทางขึ้นไปบนวัดมีร้านขายของมากมาย

เป็นของกิน-ขนมเยอะมากๆ

ไอติมมมมม...300 เยน...อร่อยมากๆ><

ขนมนี่เป็นแป้งห่อถั่วค่า...มีให้ชิมด้วย

ขนมแป้งห่อถั่วนี่เป็นขนมประจำเกียวโตเลย

มีหลายอันมากๆที่อยากซื้อ

แต่มีคนเตือนว่าขนมญี่ปุ่นเป็นอาหารตา..ดูให้อิ่มพอ เพราะจะไม่อร่อย

แต่ขอเถียงงงง...ขนมแบบดั้งเดิมเค้าอร่อยนะ

ไอโนะเครปของแท้

 

เป็นนโยบายของญี่ปุ่นเค้าค่ะ

ที่ว่าสถานที่ท่องเที่ยวจะไม่ให้รถเข้าไปจอด

แต่จะให้จอดแค่ริมทางหรือข้างล่าง

แล้วให้นักท่องเที่ยวเดินเอา

เพราะระหว่างทางจะมีร้านขายของต่างๆ

ให้นักท่องเที่ยวได้เลือกซื้อระหว่างทาง

ได้ 2 ต่อทีเดียว...ชาวบ้านก็มีงานทำ ที่ท่องเที่ยวก็บูม

ซื้อเจ้านี่มาฝากเพื่อนๆด้วย><...

หลังจากเดินไกลแสนไกล ตื่นตากะของน่ารักๆ(แต่ราคาไม่น่ารักเลยซักกะติ๊ด)

พอขึ้นรถทัวร์....ก็หลับต่อ

ผ่านไปชั่วโมงกว่าๆก็โดนปลุก

ไปทานข้าวกันงับ

มื้อแรกที่ญี่ปุ่น><

สีน่าหม่ำมากๆ><

รักปลาดิบที่สุดค่า><

พอทานเสร็จก็ไปวัดที่สองกัน

วัดของอิคคิวซังค่ะ

มีปราสาททองคำคินคาคุจิด้วย

(บันไดอีกแล้วววววว)

รายละเอียดต่างๆ..UNKNOWN ค่ะ

เพราะตอนที่พี่เค้าอธิบายรายละเอียดบนรถ

โอตากิหลับ....ไม่ใช่แค่โอตากินะคะ ทั้งคันรถเลย = =

เพราะอย่างที่บอกว่าหลายคนไม่ได้นอนบนเครื่องบิน

บวกกับหลังอาหารกลางวันด้วย...

หลังจากเยี่ยมชมปราสาททองคำเสร็จ

ก็ไปวัดที่ 3 กัน!

เป็นศาลเจ้าฟูชิมิ อินาริค่ะ

วัดนี้เป็นวัดที่มีรูปปั้นสุนัขจิ้งจอกเยอะมาก

แล้วก็มีเสาโทริอิเรียงกันเป็นถ้ำเลย!

ขาขึ้นไปก็เฉยๆนะคะ เหนื่อยดี เพราะไกล = =

แต่ขาลงขนลุกฮะ

เพราะเจ้าโทริตอนที่เรามองลง หรืออีกด้านของเสาตอนขาขึ้น

มีภาษาญี่ปุ่นแบบคันจิเขียนทุกเสา

เป็นอะไรที่น่าขนลุกมาก

ไอเราก็ถ่ายรูปเพลินๆ รู้ตัวอีกที เหลืออยู่คนเดียวละ= =

(สภาพรอบข้างเป็นป่านะคะ = =) สะพรึงสุดยอด!

อาหารเย็นวันนี้ เป็นชาบูชาบูค่ะ

เนื่องจากกินโต๊ะรวม เลยไม่กล้าถ่ายรูปมา = =

โรงแรมที่พักคืนแรกเป็นโรงแรม Nagoya Totyu

เนื่องด้วยเพื่อนคนนึง ค่อนข้างคลั่งหนุ่มญี่ปุ่น

กำชับนักหนาให้ถ่ายรูปคนหล่อมา

ซึ่งหามีไม่!!

สุดท้ายโอตากิก็ต้องนั่งเปิดทีวีทีละช่อง = = หาพวกนักข่าวถ่ายไปฝากแทนฮะ

(โดนว่าอีกว่าสิ้นคิดจริงๆ -- --)

วันที่ 9 พฤษภาคม 2550

โดนมอร์นิ่งคอล 7 โมงค่ะ

พอ 9 โมงเราก็ออกเดินทางกันต่อ

ไปชินคันเซ็นงับ

ก็...ถามจริงตอบจริงก็ไม่ค่อยรู้สึกว่ามันแตกต่างกันเท่าไหร่

หรือเพราะโอตากิอิมเมจว่ามันไฮโซไปมั้งคะ = = ซึ่งจริงๆแล้วไม่เลย

แต่อย่างน้อยก็ดีที่สะอาดนะคะ^^

พอลงจากชินคันเซ็นก็ไปทานมื้อเที่ยงกัน

 

เป็นเทมปุระที่ไม่มีกุ้ง = =

เป็นปลากับผักค่า

ก็จะให้ทอดกันเองเลย ก็สนุกไปอีกแบบนึงนะ^^

เหลืองอร่ามมมมม....น่าทานไหมคะ^^

หลังจากทานอาหารเสร็จก็ขึ้นเรือโจรสลัดฮะ

ก็ไปตากลมดาดฟ้ากัน

อากาศเย็นมากๆๆๆ ลมแรงสุดๆเลย

ระหว่างทางก็เห็นเจ้าโทริกลางน้ำด้วย

หลังจากลงเรือก็ไปบ่อกำมะถันค่ะ...ที่หุบเขาโอวาคุดานิ

จะมีไข่ต้มขายฮะ

ไข่ที่ต้มที่นี่จะเป็นสีดำงับ

ต้มกันที่บ่อกำมะถัน

 

ว่ากันว่า ถ้าทาน 1 ฟอง อายุจะยืนไปอีก 7 ปี

แต่ให้ลิมิตวันละ 1 ฟองเท่านั้น

6 ฟอง...500 เยนฮะ(150 บาท)

ส่วนเจ้าบ่อกำมะถันนี่ก็ต้องปีนนนนนนเขาขึ้นไปดูฮะ

เป็นอะไรที่เหนื่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

(ไข่สีดำ มีโต๊ะให้แกะทานกันด้วย)

หมดแรงไป 1 วันเต็มๆเลย

มีเด็กมาทัศนศึกษากันหลายรร.เหมือนกัน

ชุดพละสีแสบดีจัง^^

หลังจากออกจากที่นี่

เราก็ตรงดิ่งไปโรงแรมที่พักกันเลย อยู่ที่เมืองโกเทมบะค่ะ

พักที่โรงแรม Fujinobukaen

โรงแรมนี้อยู่ใกล้ภูเขาไฟฟูจิค่ะ!

จากห้องอาหารก็เห็นภูเขาไฟฟูจิเลย

โรงแรมนี้มีบ่ออาบน้ำรวมด้วยค่ะ = =

ห้องนอนที่นี่ปูนอนกะพื้นแบบญี่ปุ่นจริงๆด้วย

แถมยังมีเจ้านี่ด้วยฮะ

ตารางการ์ตูน..เวลานี้กำลังฉายนูเบ~

 

แต่ทว่า!!!!

 

เก็บตังค์นี่หว่าาาาาาาาา

ไอเราอุตส่าห์ดีใจTTATT

วันที่ 10 พฤษภาคม 2550

วันนี้ไปภูเขาไฟฟูจิค่า

ตอนเช้าทานอาหารที่โรงแรม

เวลา 9 โมงเราก็ดิ่งไปที่ภูเขาไฟฟูจิกันเลยงับ

ขึ้นไปที่ชั้น 5 ระดับความสูง 2305 เมตร

อากาศ ไม่ต้องพูดถึง

2 องศางับ

ร้านค้าบนนั้นคนเลยเยอะมาก

เพราะเข้าไปหลบอากาศหนาวกัน!

ของในร้านค้าก็หลากหลายมากๆงับ

แพ็กกิ้งเค้าน่ารักมากมาย

อากาศกระป๋อง!!!...โคตรจะหากินกันเลย

อันนี้ซื้อมาเป็นของขวัญให้เพื่อนค่า น่ารักมากๆ

.....

มีเจ้านี้ด้วย

ช็อกโกแลตนมสาวงับ = =

(ขออภัยที่ไม่ลงรูป -- --)

ซื้อมาแจกเพื่อนด้วย เป็นที่ขำขันมากมาย

ข้างๆชอกโกเเลตนมสาว เป็นชอกโกแลตสีดำๆงับ

ไอเราก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไรเลยไม่ได้ซื้อมา

พอขึ้นรถไกด์เลยถามว่าใครซื้อมาบ้าง

เพราะมันคือ

ชอกโกเเลตจู๋เด็กงับ = ="

กลับมาที่บนภูเขาไฟฟูจีกันต่อ(เปลี่ยนเรื่องทันที -- --)

ลมก็แรงดีฮะ ความจริงอัดวีดีโอมาด้วย แต่ลงไม่เป็น = =

เค้าบอกว่า ถ้ามาหน้าหนาว อากาศที่นี่จะติดลบเลย และมีหิมะด้วย

แล้วถ้าใครจะปีนขึ้นเขาฟูจีเลยจริงๆหล่ะก็ ต้องพกกระดิ่งไปด้วยฮะ

เพราะหมอกบางครั้งจะหนามากๆ

ขนาดคนจับมือกัน ยังมองไม่เห็นคนข้างๆเลย

(ฟังแล้วแอบคิดไปไกล..บรื๋อ...)

หลังจากลงจากภูเขาไฟฟูจิ

เราก็ไปทานข้าวกันค่า

อ้อ นี่เป็นอาหารมื้อนึงที่หลายคนติดใจที่สุดเลย

สุกี้

(เป็นที่มาของแผลบนมือขวาโอตากิ...โดนฝามันลวกเข้าให้ค่ะ - -)

แต่ตัวโอตากิเองติดใจเจ้านี่

 

เมลอนงับบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

หวานนนนนนนนนนนนนนนนน เย็นนนนน

อร่อยมากกกกกกกกกกก ถึงมากที่สุดงับ

ตอนแรกโอตากิกะจะซื้อกลับมาด้วย

แต่ไกด์บอกว่า ต้องโหลดใต้ท้องเครื่องนะ....

แล้วมันจะเหลือหรอ?

หลังจากอาหารเที่ยง

เราก็เดินทางไปยังโตเกียวกัน

ก็ไปวัดอาซากุซะค่ะ

มีของขายเยอะมากกกกกกกกกกกกกกก

แต่ไกด์ให้เวลาค่อนข้างน้อย โอตากิเลยไม่ได้เดินดูร้านค้าจนหมด

ยังเสียดายอยู่เลย

(เพราะสุดท้ายก็ต้องไปยืนรอคนอื่นนานมากๆอยู่ดี = =*)

ชอบเจ้านี่มากๆเลย

มันโยกไปโยกมา กวักมือหยอยๆ...อยากได้ๆๆๆๆ

เย็นวันนี้ ไปชินจูกุค่ะ

พอเข้าเขตเมืองหลวงนี่ ผิดตากับเกียวโตมากๆเลย

คนพลุกพล่าน ตึกเต็มสองข้างทาง และแสงสีมากมาย

ไกด์ก็แนะนำ จุดช็อปต่างๆ เช่น ร้านเครื่องสำอาง ร้านเกม ร้านหนังสือ

โอตากิได้เจ้านี่มาค่ะ

 

ผ้าเช็ดเครื่อง NDSL....TTATT/

ถูกกว่าประเทศไทยตั้ง 2 บาทแหน่ะ

และร้านที่พลาดไม่ได้คือ ร้าน 100 เยนค่ะ

ของเยอะมากๆ แต่ก็ไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจเท่าไร

โอตากิได้กระเป๋าตังค์มาค่ะ....ใบละ 30 บาท

ก็โอเคเลย^^

ออกจากร้าน 100 เยนก็ไปทานอาหารเย็นกันค่ะ

ไคล์แมกซ์อยู่ตอนที่ออกจากร้านอาหารหล่ะค่ะ

ชินจูกุยามราตรี....

มีบุรุษร่างหนาจำนวนมาก

สูงประมาณ 180

ทาลิปสติก.... = ="

ใส่หูแมว....มีหางแมวด้วย

กวักมือเรียกลูกค้าค่ะ!!!

(เรียกไปทำอะไร คงรู้ๆกันอยู่นะคะ = =)

เป็นอะไรที่ต่างจากตอนกลางวันจริงๆ

ข้างทางที่ตอนขามาไม่ได้สังเกตว่าเป็นอะไร

แต่ขากลับกลับเห็นชัดเจน แสงสีสะดุดตา

" 18 UP ONLY!"

แทบทุกร้านเลยค่ะ จะมีหนุ่มใส่สูทชุดดำ แว่นดำ ยืนเฝ้าหน้าร้าน = =

ไอเราเลยไม่กล้าหยิบกล้องถ่าย

(กลัวเค้าชูสองนิ้วให้...ไม่ใช่ละ = =")

แต่ละร้านก็บอกชัดเลยว่าเป็นร้านอะไร

บ้างก็มีป้ายเป็นการ์ตูนผู้หญิง ใส่ชุดวาบหวิว = ="

บ้างก็เป็นผู้ชาย......จริงๆนะ = ="

อย่าเล่าเลย = =...เดี๋ยวหลายคนเกิดกิเลส 555+

พอรถบัสมารับ ก็กลับโรงแรมเลยค่ะ

คืนนี้พักที่โรงแรม Metropolitan Crown Plaza งับ

วันที่ 11พฤษภาคม 2550

วันนี้ไป Tokyo Disney Sea ค่า

ได้บัตรที่มีรูปที่รักอยู่ด้วยยย ฮิ้วววว

ก็...พี่ไกด์พาไป Centre of the earth

 

เป็นเครื่องเล่นที่พาไปดูโลกที่ใต้โลกกันค่ะ

โอตากิได้นั่งหน้าขบวนพอดีเลย

ระหว่างทางก็มีนู่นนี่ให้ดูมากมาย

ก็เป็นเครื่องเล่นชิ้นแรก ตื่นเต้นดีค่ะ

จนกระทั่งออกจากอุโมงค์...

เห็นแสงสว่างละ

แต่สิ่งที่ไม่เห็นคือ....

"ราง" ของสิ่งที่โอตากินั่งอยู่ค่ะ = ="

ฟูบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

ตกฮวบค่ะ เป็นอะไรที่ตกใจมากๆ

สิ่งแรกและสิ่งเดียวที่โอตากิจับแน่น....

คือ

" แว่น "

ขืนตกไปมีอันจบเห่

ที่แท้มันหลอกให้เราดูเพลินๆไปเรื่อยๆ แล้วก็ดิ่งลงมาจากความสูงลิบค่ะ = =

เป็นอะไรที่ตกใจมากๆ

หลังจากนั้นก็เริ่มไม่ไว้ใจของเล่นที่นี่ละ = =*

แต่เครื่องเล่นที่โอตากิชอบที่สุดคือ

ละคร 3 มิติของอะลาดินงับ

แอบกรี๊ดจินนี่!น่ารักมากๆ

ยิ่งภาพสามมิติที่นิ้วจินนี่แทบจะพุ่งมาทิ่มหน้า

(แอบตกใจ)

แต่ติดที่ว่า ภาษาญี่ปุ่นค่ะ

ฟังออกไม่กี่ประโยค เลยจับไม่ได้ว่าเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่

แต่ภาพสวยดี แค่นี้คุ้มละค่ะ

อาหารกลางวันมื้อนี้

 

ข้าวแกงกะหรี่...อยากบอกว่าปะป๊าทำอร่อยกว่า 555+

หลังจากนั้นโอตากิกะแม่ก็เริ่มเดินช็อปปิ้งกันค่ะ

ปล่อยน้องไปกะเด็กๆไปเล่นกัน

โอตากิมันแก่ละ...(จริงๆไม่ได้ไปเล่นกะพวกนั้นเพราะรำคาญเกรียนค่ะ = =*)

ก็ซื้อขนมมาเยอะมากๆ(เพราะแพกกิ้งเค้าสวยอ่ะ><)

ตอนเย็นก็เจอเดซี่ กู๊ฟฟี่ กะบลูโต้งับ

เลยไปถ่ายรูปด้วย^^

แอบแพลมมารูปนึงละกัน

ถ่ายรูปนี้เสร็จ ตบกันแย่งโดนัลด์ดั๊ค..55+

(เพื่อน : หา! แกชอบเป็ดบ้านั่นหรอ

โอตากิ : = ="...ออกจะน่ารักออก)

ตอนกลางวันเห็นที่รักด้วย

แต่ที่รักเนื้อหอมมาก เด็กตอมเต็ม เลยไม่กล้าไปเนียนกะเค้า

เลยอดถ่ายรูปด้วยเลยTTATT

หลังจากนั้นก็ไปทานอาหารเย็น แล้วก็เข้าพักที่โรงแรมNarita Excel Hotel

ระหว่างทาง...ไกด์ทำพิษส่งท้าย

เล่าเรื่องผี

บอกว่าเป็นของโรงแรมข้างๆเรานะ ไม่ใช่โรงแรมเรา

(โกหกชัดๆ!.TTATT)

หลายท่านที่เคยอ่านบลอกโอตากิ

จะรู้ว่าโอตากิเป็นคนเห็นบ่อย...

(เห็นผีนะคะ....ขอร้อง...ไม่ใช่เห็นอย่างอื่น...ใครไม่เก็ตก็แล้วไป = =)

คืนนั้นหล่ะค่ะ = ="

โอตากิโทรกลับมาประเทศไทย ถามห้องเพื่อนค่ะ

เพราะว่าวันนั้นประกาศห้องแล้ว ว่าใครอยู่ห้องไหน

พอรู้ว่าอยู่ห้องเดียวกัน ก็ดีใจมาก

กะไปบอกแม่ที่ไปคุยกะอาอี๊+น้องอีกห้องนึง

ห้องพักโอตากิกะอาอี๊อยู่ห่างกันค่อนข้างมาก

ตอนที่โอตากิเดินไปหา...

ได้ยินเสียงคนเดินตามค่ะ

พอเราหยุด..เสียงก็หยุดตาม...อ้อ..เสียงสะท้อนมั้ง

จนกระทั่งโอตากิวิ่งงับ(เพราะเริ่มหวั่นๆละ)

....

ไปหยุดหน้าห้องอาอี๊....

ไม่มีเสียงตามมาแล้วฮะ...ตะกี๊คิดไปเองมั้ง

.....

แต่ทว่า..พักนึงก็มีเสียงคนวิ่งมาค่ะ เสียงดังขึ้นเรื่อยๆแล้วก็ใกล้ขึ้นเรื่อยๆ

แต่โอตากิกลับไม่เห็นร่างของใครเลย

ตอนนั้นตกใจมากๆ เคาะประตูห้องอาอี๊ใหญ่เลย

แล้วเสียงก็หยุดลง อาอี๊เปิดประตูพอที โอตากิกระโจนเข้าไปเลยค่ะ

ตอนนั้นเป็นอะไรที่กลัวมากๆแล้วTTATT

ผีไทยยังพอคุยรู้เรื่อง ผีญี่ปุ่นโชะๆเด๊ะๆไปจะตายไหมเนี่ย!

หลังจากลากแม่กลับห้อง

ก็คุยกันซักพักนึง

โอตากิก็ไปอาบน้ำค่ะ

แต่แล้ว

...................

ไฟดับ

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ตอนนั้นหัวใจแทบจะวายตายค่ะ

ไอเราก็ตะโกนเรียกแม่

ไม่มีเสียงตอบ =[]=/

เลยเปิดประตูห้องน้ำออกมาค่ะ

.....................................

.............................

มืดสนิท

.........................

.......................

เท่านี้โอตากิก็ยืนแทบไม่อยู่แล้ว

เพราะสิ่งที่โอตากิเกลียดที่สุด คือความมืดค่ะ

เพราะในความมืดนั้น โอตากิกลัวจะเห็นอย่างอื่นด้วย!

แว่บแรกที่เข้ามาในสมอง

"มือถือ" เพราะมีแสงงับ สว่างพอที่จะเป็นไฟฉายได้

แต่...มันอยู่บนเตียงอ่ะ

(เหลือบไปที่เตียง)

..............

..........

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก มืดโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ฉับพลันเรื่องผีที่ไอ้พี่ไกด์เล่าก็พรูเข้ามาในหัวเป็นช่อตๆ

ผีเจ้าสาวเอย...ผีปลายเตียงเอย..อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ตอนนั้นหัวปวดจี๊ดเลยงับ...รู้เลยว่าสถานการณ์วิกฤติเป็นยังไง

การกลัวสุดชีวิตเป็นยังไง

แต่แล้วก็มีแสงกระพริบๆงับ

โอตากิเหลือบไปมอง

"Please Put the key here"

................

..............

...........

.........

.......

......

...

..

เป็นเพราะแม่นั่นเอง!!!

ออกจากห้องไปหาอาอี๊อีกรอบ

ครั้งนี้เอากุญแจออกไปด้วย

คือ โรงแรมที่พักมาตลอด 3 คืนจะเป็นการ์ดหรือกุญแจห้องละ 2 ชุดค่ะ

แต่ที่โรงแรมนี้ ให้แค่ชุดเดียว

ท่านแม่คงชิน ออกจากห้องจึงหยิบไปด้วย

ซึ่งเมื่อหยิบออกไปแล้ว

สวิตซ์ทั้งหมดในห้องจะดับ

รวมถึงไฟด้วย!

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ไอเราก็คว้ายูคาตะมาใส่งับ

กะไปหาแม่ แล้วลากกลับมาเปิดไฟ

แต่ด้วยความไม่เคยชิน ใส่เท่าไหร่ก็ใส่ยูคาตะไม่ได้

ใส่แขนซ้ายสลับชวา จับพลิกหน้าพลิกหลังหมด

หรือเพราะมันมืด แล้วโอตากิกลัวจนรนก็ไม่รู้

จึงตัดสินใจ หยิบเสื้อที่ใส่วันนี้มาใส่แทน

เจือกเป็นเสื้อซิปอีก!

มือสั่นหมดเลยงับ ใส่ซิปไม่ลงล็อกซักที...

สุดท้าย ตัดสินใจ...แง้มประตูห้องงับ = =

ให้พอมีแสงเข้ามาพอที่จะใส่เสื้อได้!!!

พอใส่เสร็จก็วิ่งไปหาแม่งับ

พอเจอปุ๊บ โอตากิเล่าสิ่งที่แม่ทำ

เท่านั้นหล่ะงับ แม่หัวเราะใหญ่เลย

ว่าไม่รู้จะทำให้เรากลัวได้ขนาดนี้

....จนโอตากิร้องไห้....

เพราะตอนนั้นตกใจมากๆ กลัวก็กลัว

ไหนจะเรื่องผีที่ไกด์เล่าอีก

ไหนจะที่เพิ่งเจอตะกี๊อีก

พอแม่เห็นโอตากิร้องไห้ เลยรู้ละว่าโอตากิตกใจจริงแฮะ

เลยขอโทษใหญ่เลยว่าแม่ไม่ได้ตั่งใจงับ

ไม่รู้ด้วยว่าหยิบกุญแจออกแล้วสวิตซ์มันจะดับ....

ยังแซวอีกว่า เกือบฆ่าลูกตัวเองตายที่ญี่ปุ่นซะแล้ว

ฮือ....

คืนนั้นโอตากิเลยเปิดไฟนอนเลย ยกเตียงที่ติดกระจกให้แม่นอนด้วย

(เรื่องผีที่ไกด์เล่าเป็นผีที่นั่งหวีผมตรงกระจกงับ = =*)

วันที่ 12 พฤษภาคม 2550

วันนี้วันสุดท้ายแล้วงับ

ตอนเช้าก็ไปวัดนาริตะซัง

เมื่อคืนนอนไม่หลับค่ะ วันนี้เลยไม่มีอารมณ์ถ่ายรูป -- --

ต่อจากนั้นก็ไปช็อปปิ้งที่อิอ้อนมอลล์งับ

ไปได้เจ้านี่มา

ซิงเกิ้ลใหม่อาราชิ~

ตุ๊กตาน่ารักมากๆ

เค้กก็น่าหม่ำ

ไปกวาดป๊อกกี้มาค่อนข้างเยอะ

เพราะป๊อกกี้ที่ญี่ปุ่นไม่เหมือนป๊อกกี้ไทยนะคะ

เป็นช็อกโกเเลตจริงๆเลย ขมกว่ามากด้วย

มีหลายรสด้วยค่ะ^^

พอเวลา 18.30 ณ.ก็ไปรอขึ้นเครื่องที่สนามบินงับ

แต่แล้วก็มีประกาศดีเลย์ไป 30 นาที

ทำให้คณะทัวร์คนไทยอีกกรุ๊ปนึงไปช๊อปดิวตี้ฟรีกันต่อ

แต่ทว่า เครื่องมันดันมาตรงเวลาอ่ะ!

กรุ๊ปนั้นทั้งกรุ๊ปเลยตกเครื่องไป

....

เสร็จโจ๋กรุ๊ปโอตากิซิคะ 555+

ได้ที่นั่งมาฟรีอีก 30 กว่าที่นั่ง

เลยนั่งกันคนละแถวเลยค่ะ แถวละ 3-4 ที่นั่ง

แล้วนอนยาวกันเลย

เพราะคราวนี้ขึ้นเครื่องที่สนามบินนาริตะ

(เห็นโคนันเพิ่งวางแผงขายที่สนามบินด้วย

เล่ม 57 ละ)

ใช้เวลาเดินทาง 6 ชั่วโมงค่ะ

หลับสบาย~

ตื่นมาอีกทีก็ 23.25 ณ. ของประเทศไทย...ถึงสนามบินสุวรรณภูมิโดยสวัสดิภาพค่ะ^^

---

ก็เอนทรี่นี้อัพยาวมากๆเลยค่า

ถ้าใครอ่านมาจนจบก็ขอบคุณมากๆนะคะ

อ้อ ปิดท้ายด้วยมุกนี้งับ

ตอนนี้ที่เตรียมเพิ่งหมดรับน้องไป

เลยได้มุกนี้มางับ

โอตากิตูน 81

 

เรื่องของเรื่องก็คือเพื่อนใหม่ในห้องไม่เชื่อว่าโอตากิอยู่ม.6ค่ะ 555+

ขอโทษที่หน้าเด็กไปนะพลอยอี้ หุหุ

อ้อ ลืมแปะมุขจากญี่ปุ่น^^

โอตากิตูน 82 : พูดเป็นนะ^^

อุตส่าห์มั่นใจว่าพูดเป็นTAT

โอตากิตูน 83 : พูดอังกฤษก็ได้

คนญี่ปุ่นรักชาติค่ะ...อังกฤษไม่แตะเลยจริงๆ -- --

โอตากิตูน 84 : อังกฤษมาอังกฤษกลับ

ไอเรานึกว่าเค้าเป็นคนอินโด -- --

โอตากิตูน 85 : ถามมาตอบกลับได้..ฮิ้วว

ก็การ์ตูนครั้งนี้ไม่ได้ตัดเส้นนะคะ แสกนแล้วปรับแสงเอา

เลยออกมาเลอะๆไปหน่อย

ไงก็เจอกันเอนทรี่หน้านะคะ

อาจจะดองนานไปหน่อย^^"

ตอนนี้งานที่รร.ก็วุ่นมากๆเลย...

อาจไม่ได้แตะคอมอีกนาน...

ตอนนี้หน้าฝนแล้ว อย่าลืมพกร่มกันด้วยนะงับ^^

---

ปล. มีคนมาเข้าฝัน ขอร่มสีเขียว 2 คืนแล้วอ่ะ

วันอาทิตย์ที่ผ่านมา ก็ไปทำบุญให้แล้ว

แต่คนละเขียวกับในฝัน จะเป็นไรไหมเนี่ย = ="

ปล.1 หลังจากที่เพื่อนบอกว่าอ.ชมรมคนเก่าชิ่งหนีไป

คืนนั้นโอตากิฝันเห็นอ.คนนึงงับ ฝันเห็นตัวเองไปขอเค้าเป็นอ.ประจำชมรม

แล้วเค้าเซย์เยส...แล้วเจ้ามิไรโอววว ดันฝันเหมือนกันด้วย(แต่คนละคืนกัน)

พอไปตื๊ออาจารย์แล้วเล่าให้อาจารย์ฟัง อาจารย์เลยเซย์เยสจริงๆด้วย

รักอาจารย์ที่สุดเลยค่าาาาา

ปล.2 อากาศร้อนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

ปล.3 รูปครั้งนี้ ถ่ายไม่ค่อยดีเลยงับ

เพราะถ่ายไปเดินไปซะส่วนใหญ่...ไม่งั้นตามไกด์ไม่ทันค่ะ

ปล.4 ช่วงนี้มีแต่เรื่องๆๆๆๆๆๆเข้ามา เบื่อมากถึงมากที่สุด ได้บทเรียนหลายบทจำจนตาย หลายคนคนโอตากิต้องกลับมาเริ่มกับเค้าที่ศูนย์ใหม่ ในขณะที่บางคนจับติดลบไปแล้ว -- --...ชิชิ

ปล. 5..กล้องตัวโปรดตกอ่ะ!!!TTATT...หน้าจอภาพไม่ขึ้นเลย พักนี้มันมีแต่เรื่องจริงเว้ยยย

ปล. อีกจึ้กนึง..เรื่องชมรม เบื่ออออออออออออออเต็มที่แล้วนะ...แกมาเป็นเองไหม...แกทำให้น้องเข้าใจเราผิด แกว้ากใส่น้อง...ที่สำคัญ น้องเค้านึกว่าแกคือ"โอตากิ"...ไอ้บ้าเอ๊ย...จะหนีไปอยู่ชมรมวิทย์เเล้ว! 36780

ปล. สุดท้ายจริงๆละ...น้องไนซ์จ๋า..แท็กแต่งงานขอเลื่อนไปก่อนนะ...

พี่เพิ่งอกหักพอดี ไม่มีอารมณ์อัพอ่ะจ่ะ...(55+ ไม่ใช่มุกยังหัวเราะอีกเรา T_T)

ปล.ก่อนไป...คุณนิวที่เม้นท์ในเอนทรี่จอมโจรคีเอะ...

เช็ครูปให้แล้ว ปกติดีนะคะ ลองกด REFRESH ดูนะ เผื่อรูปจะขึ้น^^

edit @ 2007/06/03 20:18:38